هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی و غنایی از صائب تبریزی است که به بیان درد و رنج عاشقانه و عرفانی میپردازد. شاعر از نالههای دردآشنا، دلهای سوخته، و غمهای عمیق سخن میگوید و تأکید دارد که تنها کسانی که درد و غم را تجربه کردهاند، میتوانند صدای او را درک کنند. همچنین، اشاراتی به مفاهیم عرفانی مانند نور راستی و صفای باطنی دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۶۴۰۲ - آرد به وجد سوختگان را نوای من
آرد به وجد سوختگان را نوای من
مردافکن است باده مردآزمای من ۱
دلهای خامسوز چه داند که چون کباب
خون می چکد ز ناله دردآشنای من ۲
در هر دلی که نیست در او کوه درد و غم
صورت پذیر نیست که پیچید صدای من ۳
سیلی که پشت پای زند هر دو کون را
خونابه ای است از دل بی مدعای من ۴
از گنج نامه پی به سر گنج می برند
پیداست دلشکستگی از بوریای من ۵
چون صبحدم فروغ من از نور راستی است
چشم ستاره محو شود در صفای من ۶
چشم دلم به خرمن دونان نمی پرد
بر کهکشان بود نظر کهربای من ۷
صائب همان زمان جگرم ریش می شود
خاری اگر شکسته شود زیر پای من ۸
مردافکن است باده مردآزمای من ۱
دلهای خامسوز چه داند که چون کباب
خون می چکد ز ناله دردآشنای من ۲
در هر دلی که نیست در او کوه درد و غم
صورت پذیر نیست که پیچید صدای من ۳
سیلی که پشت پای زند هر دو کون را
خونابه ای است از دل بی مدعای من ۴
از گنج نامه پی به سر گنج می برند
پیداست دلشکستگی از بوریای من ۵
چون صبحدم فروغ من از نور راستی است
چشم ستاره محو شود در صفای من ۶
چشم دلم به خرمن دونان نمی پرد
بر کهکشان بود نظر کهربای من ۷
صائب همان زمان جگرم ریش می شود
خاری اگر شکسته شود زیر پای من ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۳۳۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۴۰۱ - گمراه شد ز غفلت من رهنمای من
گوهر بعدی:غزل ۶۴۰۳ - شد خشک از گشودن لب آبروی من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.