هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و پندآمیز از صائب تبریزی، به زیباییهای معشوق، نگاه انتقادی به رفتار دیگران، و تأمل در عاقبت کارها میپردازد. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند ستاره، سرو، و بیمار، احساسات عمیق خود را بیان میکند و مخاطب را به تفکر در رفتار و انتخابهایش دعوت مینماید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و انتقادی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربه بیشتری نیاز دارد. همچنین، برخی از عبارات ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
غزل ۶۴۱۰ - افشان خال بر رخ آن دلربا ببین
افشان خال بر رخ آن دلربا ببین
در روز اگر ستاره ندیدی بیا ببین ۱
با غیر التفات نماید به رغم من
در مدعی نظر کن و در مدعا ببین ۲
بیمار را چو پرسش بیمار رسم نیست
گاهی به چشم خویشتن از چشم ما ببین ۳
تا کی توان به مردم بیگانه شد طرف؟
گاهی به سهو هم طرف آشنا ببین ۴
با قامت تو سرو به دعوی برآمده است
ترکیب را نظر کن و اندام را ببین! ۵
صائب حریف آه ندامت نمی شوی
در ابتدا به عاقبت کارها ببین ۶
در روز اگر ستاره ندیدی بیا ببین ۱
با غیر التفات نماید به رغم من
در مدعی نظر کن و در مدعا ببین ۲
بیمار را چو پرسش بیمار رسم نیست
گاهی به چشم خویشتن از چشم ما ببین ۳
تا کی توان به مردم بیگانه شد طرف؟
گاهی به سهو هم طرف آشنا ببین ۴
با قامت تو سرو به دعوی برآمده است
ترکیب را نظر کن و اندام را ببین! ۵
صائب حریف آه ندامت نمی شوی
در ابتدا به عاقبت کارها ببین ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۲۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۴۰۹ - هر تیره دل کجا شنود بوی پیرهن؟
گوهر بعدی:غزل ۶۴۱۱ - در انتهای کار خود از ابتدا ببین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
