غزل ۶۴۶۱ - می زند ناخن به دل خار سر دیوار تو

می زند ناخن به دل خار سر دیوار تو
چون تماشایی نظر بردارد از گلزار تو؟ ۱

دل نگردد چون خراب از جلوه مستانه ات؟
نقش پا رطل گران می گردد از رفتار تو ۲

هر که یک پهلو فتد، با او طرف گشتن خطاست
برنمی آید کسی با تیغ بی زنهار تو ۳

چون دهم از شکوه دردسر ترا، کز نازکی
گل گرانی می کند بر گوشه دستار تو ۴

می شود باریک سرو از رخنه دیوار باغ
چون به سیر گلشن آید سرو خوش رفتار تو ۵

گر نباشد بر دلت مرگ پرستاران گران
می توان مرد از برای نرگس بیمار تو ۶

مستی حسن ترا پیمانه ای در کار نیست
دیدن آیینه باشد ساغر سرشار تو ۷

خنده گل در گلوی غنچه می گردد گره
چون به شکرخنده آید لعل گوهربار تو ۸

از عرق تر می کند هر روز چندین پیرهن
ماه کنعان از حجاب گرمی بازار تو ۹

سیر چون بیند ترا عاشق، که از لغزندگی
دست و پا گم می کند نظاره از رخسار تو ۱۰

چون نسازد خانه تنگ صدف را سینه چاک؟
بحر تنگی می کند بر گوهر شهوار تو ۱۱

گر ز آب زندگی لب تر نسازد دور نیست
هر که را دل زنده گردد صائب از گفتار تو ۱۲