غزل ۶۴۶۹ - خون رغبت را به جوش آرد لب میگون تو

خون رغبت را به جوش آرد لب میگون تو
بوسه را آتش عنان سازد رخ گلگون تو ۱

می شود هر روز بر زنجیرش افزون حلقه ای
هر که می گردد گرفتار خط شبگون تو ۲

چون لباس غنچه از بالیدن گل شق شود
در دل هر کس که باشد حسن روزافزون تو ۳

شور مجنون تو شهری را بیابان گرد ساخت
فتنه عالم شود هر کس که شد مفتون تو ۴

طوق قمری بر کمر زنار گردد سرو را
در گلستانی که باشد قامت موزون تو ۵

مانع بی تابی دریا نمی گردد گهر
کی شود سنگ ملامت لنگر مجنون تو؟ ۶

چون عنانداری کند مجنون دل بی تاب را؟
می کند رقص روانی کوه در هامون تو ۷

عالم مکار را مکر تو عاجز کرده است
چون برآید صائب بیچاره با افسون تو؟ ۸