غزل ۶۴۷۵ - جوش غیرت می زند خون حنای پای تو

جوش غیرت می زند خون حنای پای تو
تا که بوسیده است گستاخانه جای پای تو؟ ۱

پنبه در گوش از صدای خنده گل می نهد
گوش هر کس آشنا شد با صدای پای تو ۲

خوش نماید چون شراب لعل در جام بلور
عاشقان را در نظر رنگ حنای پای تو ۳

گر چه باشد شمع کافوری به خوش ساقی علم
پای طاوس است نسبت به صفای پای تو ۴

داغ دارد هاله مه را ز روشن دیدگی
حلقه خلخال از نور و ضیای پای تو ۵

بس که در یک جا ز شوخی ها نمی گیری قرار
ساده باشد وادی امکان ز جای پای تو ۶

خجلت روی زمین از تنگدستی می کشد
نقد جان را گر کند صائب فدای پای تو ۷