غزل ۶۴۹۰ - در کهنسالی ز مرگ ناگهان غافل مشو

در کهنسالی ز مرگ ناگهان غافل مشو
برگ چون شد زرد از باد خزان غافل مشو ۱

امن نتوان زیست از اقبال و ادبار فلک
از دم شمشیر و از پشت کمان غافل مشو ۲

از چراغی می توان افروخت چندین شمع را
دولتی چون رودهد از دوستان غافل مشو ۳

تا در ایام خزان برگ و نوایی باشدت
در بهار از بلبلان ای باغبان غافل مشو ۴

برگ از اندک نسیمی دست و پا گم می کند
تا نفس باقی است از پاس زبان غافل مشو ۵

دیدی از اخوان چه پیش آمد عزیز مصر را
زینهار از مکر اخوان زمان غافل مشو ۶

هر کجا چون شمع گرم محفل آرایی شوی
از دهان گاز ای آتش زبان غافل مشو ۷

تا زبان شکر جای سبزه باشد حاصلت
از زمین تشنه، ای آب روان غافل مشو ۸

نابجا نبود سخن، مگشا لب گفتار خویش
از هدف چون تیر در بحر کمان غافل مشو ۹

برندارد دولت بیدار غفلت، زینهار
در کنار بام از خواب گران غافل مشو ۱۰

رشته هستی به قدر فکر می گردد بلند
صائب از تحصیل عمر جاودان غافل مشو ۱۱