غزل ۶۵۱۵ - عنان به طول امل داده ای دریغ از تو

عنان به طول امل داده ای دریغ از تو
به کوچه غلط افتاده ای دریغ از تو ۱

دلی که هر دو جهان رونمای او نشود
به هیچ و پوچ ز کف داده ای دریغ از تو ۲

چو سرو با همه باری که بسته ای بر دل
دلت خوش است که آزاده ای دریغ از تو ۳

برای خرده سهلی که می رود بر باد
غمین چو غنچه نگشاده ای دریغ از تو ۴

فتاده است مکرر ز چشم ما دنیا
ازین فتاده تو افتاده ای دریغ از تو ۵

به محفلی که ادب پا به احتیاط نهد
عنان گسسته تر از باده ای دریغ از تو ۶

درین چمن که گل از شوق آب می گردد
چو آب آینه استاده ای دریغ از تو ۷

در امید که هرگز نبسته ای بر خلق
به روی صائب نگشاده ای دریغ از تو ۸