غزل ۶۵۳۵ - خون لاله لاله می چکد از رنگ آل تو

خون لاله لاله می چکد از رنگ آل تو
گلگونه همند جلال و جمال تو ۱

افتاده است خال تو از چشم شوختر
این نافه پیش پیش دود از غزال تو ۲

عریان ز آفتاب قیامت نمی کشد
خورشید آنچه می کشد از انفعال تو ۳

عالم ز نقش پای تو گردید لاله زار
شد بس که خون بیگنهان پایمال تو ۴

ذوق وصال می گزد از دور پشت دست
گرم است بس که صحبت من با خیال تو ۵

هر چند عارض تو بهشتی است دلگشا
صد پرده خوشترست ز عارض خصال تو ۶

نقاش بر ورق نتواند کشیدنش
از بس که سرکش است قد چون نهال تو ۷

خواهی حنای پا کن و خواهی نگار دست
من مشت خون خویش نمودم حلال تو ۸

صائب چنین که طبع تو شد بر سخن سوار
خواهد گرفت روی زمین را خیال تو ۹