هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی، با استفاده از تصاویر شاعرانه و استعارههای زیبا، به بیان عشق، اشتیاق، درد و رنج عاشقانه میپردازد. شاعر از عناصری مانند لاله، لیلی، باده، گل، شکوفه و طوطی برای توصیف حالات درونی خود استفاده میکند و به ناامیدی و زخمهای عاطفی اشاره دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به درد و رنج عاطفی نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی دارد.
غزل ۶۶۱۵ - لاله است این که از جگر خاک سرزده؟
لاله است این که از جگر خاک سرزده؟
یا لیلی است سر ز سیه خانه برزده ۱
عنبر به جام باده گلگون فکنده اند؟
یا بخت ماست غوطه به خون جگر زده ۲
در چادر شکوفه نهفته است برگ سبز؟
یا طوطی است غوطه به تنگ شکر زده ۳
از اشتیاق روی تو ای نوبهار حسن
دستی است شاخ گل که گلستان به سرزده ۴
چون وا نمی کند گره از دل، چه حاصل است
زان دستها که سرو به طرف کمر زده؟ ۵
صائب چو زخم سینه گل بخیه گیر نیست
زخمی که روزگار مرا بر جگر زده ۶
یا لیلی است سر ز سیه خانه برزده ۱
عنبر به جام باده گلگون فکنده اند؟
یا بخت ماست غوطه به خون جگر زده ۲
در چادر شکوفه نهفته است برگ سبز؟
یا طوطی است غوطه به تنگ شکر زده ۳
از اشتیاق روی تو ای نوبهار حسن
دستی است شاخ گل که گلستان به سرزده ۴
چون وا نمی کند گره از دل، چه حاصل است
زان دستها که سرو به طرف کمر زده؟ ۵
صائب چو زخم سینه گل بخیه گیر نیست
زخمی که روزگار مرا بر جگر زده ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۳۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۶۱۴ - در جسم خاکسار مرا جان سوخته
گوهر بعدی:غزل ۶۶۱۶ - ای عالم از ظهور صفاتت عیان شده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.