سی‌وچهارم

جهان اندر گشاده شد جهانی
که وصف او نیاید در زبانی ۱

حیاتش را نباشد خوف مرگی
بهارش را نگرداند خزانی ۲

در و دیوار او افسانه گویان
کاوخ و سنگ او اشعار خوانی ۳

چو جغذ آنجا رود، طاوس گردد
چو گرگ آنجا رود، گردد شبانی ۴

به رفتن چون بود، تبدیل حالی
نه نقلی از مکانی تا مکانی ۵

بخارستان پا بر جای بنگر
ز نقل حال گردد گلستانی ۶

ببین آن صخره پا بر جای مانده
چه سیران کرد، تا شد لعل کانی ۷

بشوی از آب معنی دست صورت
که طباخان بگسردند خوانی ۸

ملایک بین بزاییده ز دیوان
نزاید اینچنینی، آنچنانی ۹

بسی دیدم درختی رسته از خاک
کی دید از خاک رسته آسمانی؟! ۱۰

چو یخرج حی من میت عیان شد
جماد مرده شد صاحب عیانی ۱۱

ز قطرهٔ آب دیدم که بزاید
قبای ، رستمی، یا پهلوانی ۱۲

ندیدم من که از باد خیالی
برون آید بهشتی یا جنانی ۱۳
ز ترجیع این غزل را ترجمان کن ۱۴
به نوعی دیگرش شرح و بیان کن ۱۵

ایا دری که صد رو می‌نمایی
هزاران در ز هرسو می‌گشایی ۱۶

ولیک از عزت و اشراف و غیرت
خفا اندر خفا اندر خفایی ۱۷