غزل ۶۶۸۳ - چند ازان آرام بخش جان جدا باشد کسی؟

چند ازان آرام بخش جان جدا باشد کسی؟
چشم بر در، گوش بر آواز پا باشد کسی ۱

سایه خود را نمی باید دریغ از خاک داشت
گر به دولت بال اقبال هما باشد کسی ۲

یک نگاه آشنا کشته است ای ظالم که را؟
حیف باشد اینقدر ناآشنا باشد کسی ۳

با چنان زلفی که بر خاک از رسایی می کشد
دور از انصاف است چندین نارسا باشد کسی ۴

هم تو خود انصاف ده، خوب است با این دستگاه
بی مروت، بی حقیقت، بی وفا باشد کسی؟ ۵

مست شو چون گل، گریبانی به مستی چاک کن
تا به کی چون غنچه دربند قبا باشد کسی؟ ۶

می شود از تلخرویان زندگانی ناگوار
من گرفتم تشنه آب بقا باشد کسی ۷

شد حصاری شمع در فانوس از پروانه ها
بد گمان با پاکدامانان چرا باشد کسی؟ ۸

با وجود عشق، عاقل بودن از دیوانگی است
شهر تا باشد چرا در روستا باشد کسی؟ ۹

در کمان چشم از هدف برداشتن صائب خطاست
به که در هنگام پیری با خدا باشد کسی ۱۰