غزل ۶۷۴۷ - نمی آییم چون یوسف به چشم هر خریداری

نمی آییم چون یوسف به چشم هر خریداری
بحمدالله متاع ما ندارد روی بازاری ۱

متاع آشنایی روی گردان گشته از دلها
همین از آشنارویان بجا مانده است دیواری ۲

به زلف حرف ما آشفتگان بسیار می پیچی
سروکارت نیفتاده است با زلف سیه کاری ۳

چو مجنون خانه ای در دامن صحرا هوس دارم
که غیر از گردباد آنجا نیاید هیچ دیاری ۴

برافتاده است رسم مردمی از گلشن عالم
ندارد نرگس بیمار بر بالین پرستاری ۵

اگر سیاره گردون سراسر مشتری گردد
نیفتد بر سر من سایه دست خریداری ۶

اگر دشمن سرت خواهد چو گل در دامنش افکن
چو شاخ گل برون بر از چمن دوش سبکباری ۷

ازین دشت بلاخیز حوادث چون روم صائب؟
دهن واکرده است از هر طرف آتش زبان ماری ۸