غزل ۶۸۱۱ - رخصت بوسه اگر از لب جامی داری

رخصت بوسه اگر از لب جامی داری
تلخ منشین که عجب عیش مدامی داری ۱

سرفرازان جهان جمله سجود تو کنند
در حریم دل اگر راه سلامی داری ۲

اگر از داغ جنون یافته ای مهر قبول
چشم بد دور که خوش ماه تمامی داری ۳

گوشه ای گر به کف آورده ای از ملک رضا
باش آسوده که شایسته مقامی داری ۴

ای عقیق از من لب تشنه فراموش مکن
که درین دایره امروز تو نامی داری ۵

سرو از دایره حکم تو بیرون نرود
تا تو چون فاختگان حلقه دامی داری ۶

بسته ای در گره از ساده دلی دوزخ را
در سر خود اگر اندیشه خامی داری ۷

چون گره شد به گلو لقمه غم باده طلب
به حلالی خور اگر آب حرامی داری ۸

ای صبا چشم من از آمدنت روشن شد
مگر از یوسف گم کرده پیامی داری؟ ۹

برخوری زان لب میگون که چو صهبای صبوح
در رگ و ریشه جان طرفه خرامی داری ۱۰

صائب این آن غزل حافظ مشکین نفس است
بشنو ای خواجه اگر زان که مشامی داری ۱۱