غزل ۶۸۶۴ - اگر چه هست به ظاهر خراب درویشی

اگر چه هست به ظاهر خراب درویشی
ز وصل گنج بود کامیاب درویشی ۱

ترا ز درد سر آن جهان خلاص کند
اگر چه تلخ بود چون گلاب درویشی ۲

ازان به خرقه پشمین چو نافه ساخته است
که خون خویش کند مشک ناب درویشی ۳

هزار گوهر شهوار در دل شبها
کشد به رشته ز هر پیچ و تاب درویشی ۴

همیشه روزیش از خوان فیض آماده است
نمی خورد غم نان را چو آب درویشی ۵

ترا به روز حساب این سخن شود معلوم
که بوده سلطنت بی حساب درویشی ۶

ازان به گوهر مقصود راه یافته است
که داده هر دو جهان را به آب درویشی ۷

تمام موجه دریا اگر شود شمشیر
نمی خورد غم سر چون حباب درویشی ۸

حصار زیر و زبر گشتن است ویرانی
ز سیل فتنه نگردد خراب درویشی ۹

ز لوح سینه من نقش هر دو عالم شست
دگر چه نقش زند تا بر آب درویشی ۱۰

نقابدار کند آفتاب را صائب
اگر برافکند از رخ نقاب درویشی ۱۱