غزل ۶۸۶۹ - ز عشق شد همه غم های بی شمار یکی

ز عشق شد همه غم های بی شمار یکی
یکی هزار شد چون شود هزار یکی ۱

ز آشکار و نهانی که می رسد به نظر
نهان یکی است درین بزم و آشکار یکی ۲

دو برگ نیست موافق ز صنع رنگ آمیز
اگر چه هست درین بوستان بهار یکی ۳

شرار در جگر سنگ چشم بینا یافت
نشد گشاده شود چشم اعتبار یکی ۴

به هر دلی نکند درد و داغ عشق اقبال
به داغ شه نرسد از دو صد شکار یکی ۵

ز رهروان که درین ره غبار گردیدند
نخاست همچو من از خاک انتظار یکی ۶

ز اختیار، فضولی است گفتگو کردن
به عالمی که بود صاحب اختیار یکی ۷

به هر چه چشم گشایی چو آب درگذرست
درین ریاض بود سرو پایدار یکی ۸

به روزگار جوانی شکسته دل بودم
خزان گلشن من بود با بهار یکی ۹

ز نامه ها که نوشتم به خون دل صائب
مرا بس است اگر می رسد به یار یکی ۱۰