هوش مصنوعی: این شعر به بیان ناامیدی، غربت و نابرابری‌های اجتماعی می‌پردازد. شاعر از بی‌عدالتی‌ها و بی‌مروتی‌های زمانه شکایت دارد و به دنبال آرامش و رفع کدورت‌هاست. همچنین، اشاره‌ای به وضعیت وطن و غربت دارد و از زندگی زودگذر و بی‌ثبات سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق اجتماعی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به ناامیدی و غربت نیاز به بلوغ فکری دارد.

غزل ۶۹۱۸ - بر مردم زمانه چه رحمت کند، کسی؟

بر مردم زمانه چه رحمت کند، کسی؟
با بی مروتان چه مروت کند کسی؟ ۱

گرداب را به گردش خود اختیار نیست
از گردش فلک چه شکایت کند، کسی؟ ۲

در ساحت جهان نبود غیر پای خم
یک گل زمین که خواب فراغت کند، کسی ۳

آفاق را غبار کدورت گرفته است
کو گوشه ای که رفع کدورت کند، کسی؟ ۴

صبح وطن به دیده من کام اژدهاست
یارب مباد خوی به غربت کند، کسی ۵

میزان غربت از زر و گوهر لبالب است
در پله وطن چه اقامت کند کسی؟ ۶

نمرود را ز پای درآورد پشه ای
بر دشمن ضعیف چه رحمت کند کسی؟ ۷

عمر شرار چشم ز هم بازکردنی است
با این حیات سهل چه عشرت کند کسی؟ ۸

پیر مغان اگر ندهد رخصت شراب
صائب چگونه رفع کدورت کند کسی؟ ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۶۹۱۷ - حیف است عمر صرف تماشا کند کسی
گوهر بعدی:غزل ۶۹۱۹ - قطع نظر چگونه ز جانان کند، کسی؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.