غزل ۶۹۲۴ - تیغ تو در نیام کند قطع زندگی

تیغ تو در نیام کند قطع زندگی
از آب ایستاده که دید این برندگی؟ ۱

باشد عیار بینش هر کس به قدر شرم
نرگس تمام چشم شد از سرفکندگی ۲

فرمان پذیر باش که هیچ آفریده ای
با اختیار جمع نکرده است بندگی ۳

افکنده ام چو نافه ز خود دور سایه را
آهو به گرد من نرسد در دوندگی ۴

دریا به جای قطره ز نیسان گهر گرفت
نقصان نکرده است کسی از دهندگی ۵

در چشم خلق سبز نگردد ز انفعال
تنها چو خضر هر که خورد آب زندگی ۶

استادگی حیات ندانسته است چیست
ریگ روان نفس نکشد در روندگی ۷

در بندگی است صائب اگر هست عزتی
یوسف عزیز مصر شد از راه بندگی ۸