خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از صائب تبریزی، با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، مفاهیم عمیقی مانند عشق، تواضع، گذرایی عمر، و اهمیت جستجوی حقیقت درون را بیان می‌کند. شاعر از مخاطب می‌خواهد که به جای تظاهر و ریاکاری، به دنبال معنویت و حقیقت باشد و از وابستگی به آرزوهای دنیوی بپرهیزد.

مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و اشارات نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارند.

مشاهده کامل

بر خاک راه اگر گذری مشکبو کنی
در سنگ اگر نظر کنی آیینه رو کنی

استاده است تیشه به کف عشق بت شکن
دل را مباد بتکده آرزو کنی

ای واعظ فسرده نفس، چند همچونی
خود را به کار خلق به زور گلو کنی؟

معراج دوش خلق رود زیر بار تو
افتادگی شعار اگر چون سبو کنی

از چشمه سار نسبت اگر آب خورده ای
از اشک تاک آب به پای کدو کنی

آن گوهر نهفته که خورشید داغ اوست
در مشت خاک توست اگر جستجو کنی

(عمر بهار چون شفق صبح بی بقاست
با آفتاب زرد خزان به که خو کنی)

در هیچ چشمه آب نمازی نمانده است
صائب مگر به خون دل خود وضو کنی

«صائب تبریزی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir