هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از حافظ، بیانگر عشق و اشتیاق به معشوق الهی است. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند پروانه و شمع، بلبل و گل، و خورشید و ذرات، حالت عاشقانه و عارفانه خود را توصیف میکند. او از وحدت وجود سخن میگوید و از رنجهای عشق شکایت میکند، اما در نهایت به امید و آرزوهایش پایبند است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج عشق و مفاهیم فلسفی نیاز به بلوغ فکری دارد.
غزل ۶۹۹۲ - ای از خراباتت زمین درد ته پیمانه ای
ای از خراباتت زمین درد ته پیمانه ای
در پای شمعت آسمان پرسوخته پروانه ای ۱
از آرزوی صحبتت، از اشتیاق دیدنت
هر بلبلی شیونگری، هر شاخ گل حنانه ای ۲
جوش اناالحق می زند، گلبانگ وحدت می کشد
از نغمه توحید تو ناقوس هر بتخانه ای ۳
هر ذره دارد در بغل خورشیدی از رخسار تو
هر قطره دارد در گره از چشم تو میخانه ای ۴
تا چند در خوف و رجا عمر گرامی بگذرد؟
یا لنگر عقل گران، یا لغزش مستانه ای ۵
از دیده بیدار من چشم کواکب گرده ای
از چشم خواب آلود تو خواب بهار افسانه ای ۶
از سینه صد چاک خود صائب شکایت چون کند؟
بر قدر روزن می فتد خورشید در هر خانه ای ۷
در پای شمعت آسمان پرسوخته پروانه ای ۱
از آرزوی صحبتت، از اشتیاق دیدنت
هر بلبلی شیونگری، هر شاخ گل حنانه ای ۲
جوش اناالحق می زند، گلبانگ وحدت می کشد
از نغمه توحید تو ناقوس هر بتخانه ای ۳
هر ذره دارد در بغل خورشیدی از رخسار تو
هر قطره دارد در گره از چشم تو میخانه ای ۴
تا چند در خوف و رجا عمر گرامی بگذرد؟
یا لنگر عقل گران، یا لغزش مستانه ای ۵
از دیده بیدار من چشم کواکب گرده ای
از چشم خواب آلود تو خواب بهار افسانه ای ۶
از سینه صد چاک خود صائب شکایت چون کند؟
بر قدر روزن می فتد خورشید در هر خانه ای ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۴۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۹۹۱ - مرکز عیش است آن دهان که تو داری
گوهر بعدی:غزل ۶۹۹۳ - با دختر رز دگر نشستی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
