هوش مصنوعی:
این شعر به سرزنش فردی میپردازد که پیمان خود با خدا را شکسته و به دنبال هوای نفس رفته است. شاعر از عواقب این رفتارها مانند پشیمانی، بیثباتی، و عذاب اخروی سخن میگوید و در پایان هشدار میدهد که دوران نادانی به پایان رسیده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند پشیمانی و عذاب اخروی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال سنگین باشد.
غزل ۶۹۹۳ - با دختر رز دگر نشستی
با دختر رز دگر نشستی
پیمان خدای را شکستی ۱
دنبال هوای نفس رفتی
سررشته عهد را گسستی ۲
گر توبه ترا شکسته می بود
کی توبه خویش می شکستی؟ ۳
بی وزن و سبک چو باد گشتی
از شاخ به شاخ بس که جستی ۴
کردند ترا به آستین دور
چون گرد به هر کجا نشستی ۵
آتش به تو دست یافت آخر
هر چند که چون سپند جستی ۶
موی تو سفید گشت، بنمای
باری که ازین شکوفه بستی ۷
دامان تو روز حشر گیرد
خاری که به زیر پا شکستی ۸
بر شیشه آسمان زنی سنگ
از جام غرور بس که مستی ۹
دور تو به سر رسید صائب
وز جهل، هنوز لای مستی ۱۰
پیمان خدای را شکستی ۱
دنبال هوای نفس رفتی
سررشته عهد را گسستی ۲
گر توبه ترا شکسته می بود
کی توبه خویش می شکستی؟ ۳
بی وزن و سبک چو باد گشتی
از شاخ به شاخ بس که جستی ۴
کردند ترا به آستین دور
چون گرد به هر کجا نشستی ۵
آتش به تو دست یافت آخر
هر چند که چون سپند جستی ۶
موی تو سفید گشت، بنمای
باری که ازین شکوفه بستی ۷
دامان تو روز حشر گیرد
خاری که به زیر پا شکستی ۸
بر شیشه آسمان زنی سنگ
از جام غرور بس که مستی ۹
دور تو به سر رسید صائب
وز جهل، هنوز لای مستی ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
۴۳۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۹۹۲ - ای از خراباتت زمین درد ته پیمانه ای
گوهر بعدی:غزل ۶۹۹۴ - رویی به طراوت قمر داری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.