هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از فرار دلش از غم و اندوه به سمت معشوق سخن میگوید و آرزوی رهایی از رنجها را دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارههای ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۱۱۴ - (دلم ز سینه به آن زلف تابدار گریخت
(دلم ز سینه به آن زلف تابدار گریخت
ز چارموجه غم در دهان مار گریخت) ۱
(خوشا کسی که ازین سایه های پا به رکاب
به زیر سایه آن سرو پایدار گریخت) ۲
ز چارموجه غم در دهان مار گریخت) ۱
(خوشا کسی که ازین سایه های پا به رکاب
به زیر سایه آن سرو پایدار گریخت) ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۳۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۳ - دل به منت ز من آن یار جفاکیش گرفت
گوهر بعدی:شماره ۱۱۵ - مرا گشایش خاطر ز دامگاه بلاست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
