هوش مصنوعی: شاعر در این متن بیان می‌کند که رهایی از مشکلات و بلاها به وحدت و یاری خداوند بستگی دارد. او اشاره می‌کند که مشکلات زودگذر هستند و مانند حباب روی آب ناپایدارند. همچنین، شاعر به این نکته اشاره دارد که گریختن از مشکلات دنیوی بی‌فایده است، زیرا همه چیز تحت کنترل قضا و قدر الهی است.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای خوانندگان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۱۱۵ - مرا گشایش خاطر ز دامگاه بلاست

مرا گشایش خاطر ز دامگاه بلاست
کمند وحدت من چارموجه دریاست ۱

گره ز کار کریمان گشاده گردد زود
حباب نیم نفس بار خاطر دریاست ۲

گریختیم به خاک از سپهر و غافل ازین
که خاک، تخته مشق محرران قضاست ۳
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۳
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۴ - (دلم ز سینه به آن زلف تابدار گریخت
گوهر بعدی:شماره ۱۱۶ - سیاه روی کتاب از ورق شماری ماست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.