هوش مصنوعی:
این شعر از تلاشها و رنجهای انسان در مسیر دانش و عشق سخن میگوید. شاعر اشاره میکند که سیاهیهای روی کتاب و شبهای بیپایان حاصل تلاش اوست. همچنین، او از سبکی جسم در اثر شوق و عشق میگوید که به او اجازه میدهد در افکارش به آسمانها پرواز کند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی بالا، فهم آن را برای گروههای سنی پایینتر دشوار میکند.
شماره ۱۱۶ - سیاه روی کتاب از ورق شماری ماست
سیاه روی کتاب از ورق شماری ماست
شبی که صبح ندارد سیاهکاری ماست ۱
ز شوق، جسم گران را چنان سبک کردیم
که وقت فکر، ردیف فلک سواری ماست ۲
شبی که صبح ندارد سیاهکاری ماست ۱
ز شوق، جسم گران را چنان سبک کردیم
که وقت فکر، ردیف فلک سواری ماست ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۳۰۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۵ - مرا گشایش خاطر ز دامگاه بلاست
گوهر بعدی:شماره ۱۱۷ - ترا که پنبه گوش شعور سیماب است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
