هوش مصنوعی:
این شعر به توصیف عشق و شیفتگی شاعر به معشوق میپردازد و از زیباییهای او مانند موهای مشکی و خط لبش سخن میگوید. همچنین، شاعر از بخت خود ناله میکند و میپرسد که در کدام لحظهی ناگوار سر به بالین گذاشته است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از اصطلاحات ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، این شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و احساسی دارد تا بتواند با مضامین آن ارتباط برقرار کند.
شماره ۱۴۴ - زلف مشکین تو سر در دامن محشر نهاد
زلف مشکین تو سر در دامن محشر نهاد
خط گستاخ تو لب را بر لب کوثر نهاد ۱
برنمی خیزد ز شور حشر، یارب بخت من
در کدامین ساعت سنگین به بالین سر نهاد ۲
خط گستاخ تو لب را بر لب کوثر نهاد ۱
برنمی خیزد ز شور حشر، یارب بخت من
در کدامین ساعت سنگین به بالین سر نهاد ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۳۲۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۳ - شنیدم آنقدر از دوستان تلخ
گوهر بعدی:شماره ۱۴۵ - سرو را از جلوه مستانه از جا می برد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
