هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و توصیفی است که از زیبایی و جذابیت معشوق سخن می‌گوید. شاعر با استفاده از تصاویر طبیعی مانند پسته، گل، و بنفشه، زیبایی و سرمستی عشق را به تصویر می‌کشد و از خداوند می‌خواهد که معشوق را از هر آسیب محافظت کند.
رده سنی: 15+ این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و زیبایی‌شناختی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تصاویر پیچیده ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.

شماره ۱۶۸ - از پسته تو شور ملاحت چکیده است

از پسته تو شور ملاحت چکیده است
صبح صباحت از گل رویت دمیده است ۱

یارب ز چشم زخم خمارش نگاه دار
باغ از بنفشه سرمه مستی کشیده است ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۶۷ - دل بی خیال طایر شهپر بریده است
گوهر بعدی:شماره ۱۶۹ - آتش ز شرم خوی تو تا سر کشیده است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.