هوش مصنوعی:
در این شعر، شاعر از شرم و خودبینی سخن میگوید و با استفاده از استعارههایی مانند آتش، سمندر و آیینه، تأکید میکند که خودبینی مانع رسیدن به حیات ابدی میشود.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد و نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۶۹ - آتش ز شرم خوی تو تا سر کشیده است
آتش ز شرم خوی تو تا سر کشیده است
خود را به زیر بال سمندر کشیده است ۱
خودبین مباش تا به حیات ابد رسی
آیینه سد به راه سکندر کشیده است ۲
خود را به زیر بال سمندر کشیده است ۱
خودبین مباش تا به حیات ابد رسی
آیینه سد به راه سکندر کشیده است ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۲۹۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۸ - از پسته تو شور ملاحت چکیده است
گوهر بعدی:شماره ۱۷۰ - دارد سری به کاکل او هر سری که هست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.