هوش مصنوعی:
این شعر از نالههای عاشقانه و اشتیاق سخن میگوید، با تصاویری مانند بلبل، شبنم، گلستان و آفتاب که نشاندهنده عشق و طبیعت هستند. شاعر از احساسات عمیق و فغان خود میگوید و به زیباییهای طبیعت و عشق اشاره میکند.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تصاویر پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ۱۸۷ - ناله بلبل به بال شیون ما می پرد
ناله بلبل به بال شیون ما می پرد
چشم شبنم در هوای گلشن ما می پرد ۱
آفتابی هست در طالع شبستان مرا
یک دو روزی شد که چشم روزن ما می پرد ۲
از فغان ما گلستانت بلند آوازه شد
شعله حسنت به بال دامن ما می پرد ۳
حاصل ما تنگدستان را به چشم کم مبین
چشم برق از اشتیاق خرمن ما می پرد ۴
چشم شبنم در هوای گلشن ما می پرد ۱
آفتابی هست در طالع شبستان مرا
یک دو روزی شد که چشم روزن ما می پرد ۲
از فغان ما گلستانت بلند آوازه شد
شعله حسنت به بال دامن ما می پرد ۳
حاصل ما تنگدستان را به چشم کم مبین
چشم برق از اشتیاق خرمن ما می پرد ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
۳۱۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۶ - از خموشی هر که سر در جیب فکرت می برد
گوهر بعدی:شماره ۱۸۸ - تا به برگ سبز، خط او چمن را یاد کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.