هوش مصنوعی:
این شعر از درد و عشق سخن میگوید و از نالههای عاشقانه و رنجهای عاشقان حکایت دارد. تصاویری مانند ناخن به داغ زدن، گریه گرم، شمع و پروانه، و لالههای خونین، همگی نشاندهندهی عشق پررنج و شوریدگی هستند. شاعر با بیان این احساسات، به دنبال انتقال پیام عشق و ایثار است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی تصاویر مانند 'ناخن به داغ زدن' و 'لالههای خونین' ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
شماره ۲۱۷ - ناله ام ناخن به داغ عندلیبان می زند
ناله ام ناخن به داغ عندلیبان می زند
گریه گرم من آتش در گلستان می زند ۱
شمع پا در دامن فانوس پیچید و هنوز
شوق بر خاکستر پروانه دامان می زند ۲
نیست در جیب دو عالم خونبهای یک سئوال
همتم این نغمه بر گوش کریمان می زند ۳
عاشقان را جلوه گل درنمی آرد ز جای
لاله گاهی ناخنی بر داغ ایشان می زند ۴
گریه گرم من آتش در گلستان می زند ۱
شمع پا در دامن فانوس پیچید و هنوز
شوق بر خاکستر پروانه دامان می زند ۲
نیست در جیب دو عالم خونبهای یک سئوال
همتم این نغمه بر گوش کریمان می زند ۳
عاشقان را جلوه گل درنمی آرد ز جای
لاله گاهی ناخنی بر داغ ایشان می زند ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
۲۸۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۶ - پنبه از بی طالعی ناخن به داغم می زند
گوهر بعدی:شماره ۲۱۸ - روز روشن آه ما بر قلب گردون می زند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
