هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و احساسات شدید خود سخن میگوید، با تصاویری مانند زدن بر قلب گردون، شبیخون به زلف معشوق و بوسه بر لبهای میگون. همچنین، اشارهای به زاهد و نشأه میکند که نشاندهنده تضاد بین عشق زمینی و معنویت است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه پیچیده و اشارات به نوشیدن می است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد. همچنین، سطح زبانی و ادبی آن برای درک کامل، به بلوغ فکری نیاز دارد.
شماره ۲۱۸ - روز روشن آه ما بر قلب گردون می زند
روز روشن آه ما بر قلب گردون می زند
عاجزست آن کس که بر دشمن شبیخون می زند ۱
دست گستاخم به زلف او شبیخون می زند
بوسه ام خود را بر آن لبهای میگون می زند ۲
سرکه ابروی زاهد گر چنین تندی کند
نشأه می همچو رنگ از شیشه بیرون می زند ۳
عاجزست آن کس که بر دشمن شبیخون می زند ۱
دست گستاخم به زلف او شبیخون می زند
بوسه ام خود را بر آن لبهای میگون می زند ۲
سرکه ابروی زاهد گر چنین تندی کند
نشأه می همچو رنگ از شیشه بیرون می زند ۳
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۳
۳۳۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۷ - ناله ام ناخن به داغ عندلیبان می زند
گوهر بعدی:شماره ۲۱۹ - اهل دعوی خط به حرف اهل معنی می کشند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.