هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از احساس اسارت و ناامیدی خود میگوید، حتی در آشیانه خود نیز آزادی نداشته و نامه دوستش برایش مانند تازیانه استاد دردناک بوده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق احساسی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و ممکن است برای آنها سنگین باشد.
شماره ۳۳۵ - مرغ من در بغل بیضه هم آزاد نبود
مرغ من در بغل بیضه هم آزاد نبود
آشیان هیچ کم از خانه صیاد نبود ۱
دل بی درد من از خواب فراموشی جست
نامه دوست کم از سیلی استاد نبود ۲
آشیان هیچ کم از خانه صیاد نبود ۱
دل بی درد من از خواب فراموشی جست
نامه دوست کم از سیلی استاد نبود ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۲۹۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۳۴ - هر کجا از خط سبز تو سخن می خیزد
گوهر بعدی:شماره ۳۳۶ - نکشم ناز بتی را که جفاجو نبود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
