هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات عشق و علاقه‌ی خود را به معشوقی بیان می‌کند که جفاجو و پر از احساس است. او گل بی‌بو و بی‌خاصیت را بی‌ارزش می‌داند و عشق واقعی را سنگین‌تر از هر ترازویی می‌خواند.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های ادبی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک زیبایی‌شناسی شعر کلاسیک معمولاً به سطح بلوغ فکری بیشتری نیاز دارد.

شماره ۳۳۶ - نکشم ناز بتی را که جفاجو نبود

نکشم ناز بتی را که جفاجو نبود
به چه کار آیدم آن گل که در او بو نبود؟ ۱

بیستون پیش سبکدستی ما بی وزن است
عشق را سنگ کم اینجا به ترازو نبود ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۳۵ - مرغ من در بغل بیضه هم آزاد نبود
گوهر بعدی:شماره ۳۳۷ - مصر روشن ز جمال مه کنعان نشود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.