شماره ۳۶۴ - رخ تو روی نگاه از پری بگرداند

رخ تو روی نگاه از پری بگرداند
عنان دل ز بت آزری بگرداند ۱

چو آفتاب، مرا چند دربدر غم عشق
به زیر خیمه نیلوفری بگرداند؟ ۲

علاقه هاست به من دام را، نه آن صیدم
که گرد خویش مرا سرسری بگرداند ۳

چو آفتاب ز سیمای گوهرم پیداست
که آب در نظر جوهری بگرداند ۴