شماره ۳۸۵ - داغ سودای ترا بر دل بی کینه نهند

داغ سودای ترا بر دل بی کینه نهند
گوهری را که عزیزست به گنجینه نهند ۱

بی تو جمعی که نظر آب دهند از گلزار
تشنگانند که بر ریگ روان سینه نهند ۲

قسمت مردم هموار نگردد سختی
بالش از موم به زیر سر آیینه نهند ۳