هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از درد عشق و رنجهای ناشی از آن سخن میگوید. او از سنگدلی معشوق شکایت دارد و اشاره میکند که اگر عقیق (معشوق) بدنام میشود، به خاطر رفتارش است. همچنین، شاعر از گذر زمان و اسیر شدن عندلیب (نماد عاشق) در قفس زندگی سخن میگوید و در پایان، به تأثیر شراب و مستی در تغییر حالات انسان اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و مستی نیاز به درک بالاتری از مفاهیم ادبی و نمادین دارد.
شماره ۴۰۵ - ای سنگدل عقیق تو بدنام می شود
ای سنگدل عقیق تو بدنام می شود
ورنه مرا چه از دو سه دشنام می شود؟ ۱
ایام برگریز پر و بال میرسد
تا عندلیب ما به قفس رام می شود ۲
در خانه ای که روی تو افزود از شراب
تبخاله خوش نشین لب بام می شود ۳
ورنه مرا چه از دو سه دشنام می شود؟ ۱
ایام برگریز پر و بال میرسد
تا عندلیب ما به قفس رام می شود ۲
در خانه ای که روی تو افزود از شراب
تبخاله خوش نشین لب بام می شود ۳
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۳
۳۱۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۰۴ - عمرم به تلخکامی مل خرج می شود
گوهر بعدی:شماره ۴۰۶ - از خواب، چشم شوخ تو سنگین نمی شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.