هوش مصنوعی: متن بیانگر غم و اندوه شاعر از دست دادن آرامش و زیبایی‌های زندگی است که با ظهور خط سیاه (نماد غم یا مصیبت) از بین رفته‌اند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و ادبی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی کافی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم باشد.

شماره ۴۱۴ - چه شد دگر که فغان از دلم خروش کشید؟

چه شد دگر که فغان از دلم خروش کشید؟
لباس عافیتم دست غم ز دوش کشید ۱

کمان حسن که در بند ماه کنعان بود
خط سیاه تو از گوش تا به گوش کشید ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۱۳ - تبسمی پی دشنام تلخ در کارست
گوهر بعدی:شماره ۴۱۵ - مرا در آتش بی رحمی عتاب مسوز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.