هوش مصنوعی:
متن بیانگر غم و اندوه شاعر از دست دادن آرامش و زیباییهای زندگی است که با ظهور خط سیاه (نماد غم یا مصیبت) از بین رفتهاند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و ادبی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی کافی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
شماره ۴۱۴ - چه شد دگر که فغان از دلم خروش کشید؟
چه شد دگر که فغان از دلم خروش کشید؟
لباس عافیتم دست غم ز دوش کشید ۱
کمان حسن که در بند ماه کنعان بود
خط سیاه تو از گوش تا به گوش کشید ۲
لباس عافیتم دست غم ز دوش کشید ۱
کمان حسن که در بند ماه کنعان بود
خط سیاه تو از گوش تا به گوش کشید ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۳۰۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱۳ - تبسمی پی دشنام تلخ در کارست
گوهر بعدی:شماره ۴۱۵ - مرا در آتش بی رحمی عتاب مسوز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.