هوش مصنوعی:
شاعر از عتاب و بیرحمی دیگران شکایت میکند و خود را مانند شمعی میداند که در جستجوی نور است. او همچنین به رشد و سایهافکنی نهال اشاره میکند و از سروی میگوید که دیوار باغ را میجوید.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن برای کودکان دشوار است و نیاز به شناخت اولیه از ادبیات و تمثیلهای شعری دارد.
شماره ۴۱۵ - مرا در آتش بی رحمی عتاب مسوز
مرا در آتش بی رحمی عتاب مسوز
که شمع طور مرا با چراغ می جوید ۱
مگر نهال تو در باغ سایه افکن شد؟
که سرو رخنه دیوار باغ می جوید ۲
که شمع طور مرا با چراغ می جوید ۱
مگر نهال تو در باغ سایه افکن شد؟
که سرو رخنه دیوار باغ می جوید ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۳۰۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱۴ - چه شد دگر که فغان از دلم خروش کشید؟
گوهر بعدی:شماره ۴۱۶ - نسیم از چمن و مشک از ختن گوید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
