هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از غم دوری معشوق مینالد و بیان میکند که بدون حضور او، زیباییهای طبیعت مانند گل و غنچه نیز رنگ و بوی خود را از دست میدهند. همچنین، او از عشق و شور عندلیب در گلستان حسن معشوق سخن میگوید.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۴۹۰ - بازآ که بی تو رنگ نیاید به روی گل
بازآ که بی تو رنگ نیاید به روی گل
در جیب غنچه زنگ برآورد بوی گل ۱
در گلستان حسن تو از جوش عندلیب
تنگ است جای بال فشانی به بوی گل ۲
در جیب غنچه زنگ برآورد بوی گل ۱
در گلستان حسن تو از جوش عندلیب
تنگ است جای بال فشانی به بوی گل ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۳۰۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۸۹ - زلفت ز کجا و ز کجا سلسله مشک
گوهر بعدی:شماره ۴۹۱ - گر چه زنگ خاطر تن پروران چون روزه ام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
