شماره ۶۷۲ - تیغ دو دم بود لب خندان به چشم من

تیغ دو دم بود لب خندان به چشم من
شاخ گل است زخم نمایان به چشم من ۱

گشته است از نظاره آن سرو جامه زیب
سوهان روح، سرو گلستان به چشم من ۲

صبح دگر شود ز پی خواب غفلتم
خالی اگر کنند نمکدان به چشم من ۳