عطر یار

ما ندانیم که دلبسته اوییم، همه
مست و سرگشته آن روی نکوییم، همه

فارغ از هر دو جهانیم و ندانیم که ما
در پی غمزه او بادیه پوییم، همه

ساکنان در میخانه عشقیم، مدام
از ازل، مست از آن طرفه سبوییم، همه

هر چه بوییم ز گلزار گلستان وی است
عطر یار است که بوییده و بوییم، همه

جز رخ یار، جمالی و جمیلی نبود
در غم اوست که در گفت و مگوییم، همه

خود ندانیم که سرگشته و حیران همگی
پی آنیم که خود روی به روییم، همه