هوش مصنوعی: شاعر از توانایی خود در انجام کارهای ساده مانند حمل سبو سخن می‌گوید، اما از انجام کارهای دشوارتر مانند کشیدن کباده ابراز ناتوانی می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم فلسفی و تمثیلی است که ممکن است برای درک کامل، نیاز به تجربه و بلوغ فکری داشته باشد.

شماره ۴۵۶ - مرا که هست میسر سبو به دوش کشم

مرا که هست میسر سبو به دوش کشم
چرا کباده خمیازه تا به گوش کشم؟ ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۵۵ - نجست ناوک آهی درست از شستم
گوهر بعدی:شماره ۴۵۷ - به دست چون شکن زلف او شمار کنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.