هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از احساس افسردگی و غم خود میگوید و به دنبال تسکین در شراب و موسیقی است. او به جستجوی معنا در آفاق و انفس پرداخته، اما به نتیجهای نرسیده است. در ادامه، عشق و دلبستگی به معشوق را بیان میکند و از وصلت با او به عنوان آرزوی نهایی یاد مینماید.
رده سنی:
18+
محتوا شامل مضامین عرفانی و احساسی عمیق است که درک آن برای مخاطبان زیر 18 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، اشاره به مصرف شراب ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
غزل ۱۱۱ - افسردگانیم از باده کوشط
افسردگانیم از باده کوشط
تا دروی افتیم غلتیم چون بط
غم لشگر انگیزد وران بلاخیز
کو جام و ساقی کو عود و بربط
آفاق دیدم انفس رسیدم
من ذایدانیه ما شفته قط
صدچون سروشش حلقه بگوشش
ناخوانده او لوح ننوشته او خط
جانان و جانم جان و روانم
نی بلکه اعلق نی بلکه اربط
جنات و انهار باوصل دلدار
آن غبن افحش وین ربح اغبط
اسرار جز نام فی وان دلارام
آغاز و انجام هم بلکه اوسط
تا دروی افتیم غلتیم چون بط
غم لشگر انگیزد وران بلاخیز
کو جام و ساقی کو عود و بربط
آفاق دیدم انفس رسیدم
من ذایدانیه ما شفته قط
صدچون سروشش حلقه بگوشش
ناخوانده او لوح ننوشته او خط
جانان و جانم جان و روانم
نی بلکه اعلق نی بلکه اربط
جنات و انهار باوصل دلدار
آن غبن افحش وین ربح اغبط
اسرار جز نام فی وان دلارام
آغاز و انجام هم بلکه اوسط
۴۴۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۱۰ - دمیده بر رخ آن نازنین خط
گوهر بعدی:غزل ۱۱۲ - هزاران آفرین بر جان حافظ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
