غزل ۱ - الا یا ایها الورقی ثری تثوی اطلعن عنها غزل ۲ - ای که پنداری که نبود حشمت و جاهی تو را غزل ۳ - تغییری ای صنم بده اطوار خویش را غزل ۴ - رشتهٔ تسبیح بگسستیم ما غزل ۵ - دل بسته نقش چهرهٔ دلدار خویش را غزل ۵ - از آن زلف پریشانیم چون سنبل پریشانها غزل ۶ - ای قد تو سرو بوستانها غزل ۷ - گرفته سبزه و گل روی صحرا غزل ۸ - ای نام خوش تو بر زبان ها غزل ۹ - تا جان بتن آید بیا احوالپرس این خسته را غزل ۱۰ - آمده از خود به تنگ کو سر دار فنا غزل ۱۱ - ایزد بسرشت چون گل ما غزل ۱۲ - گرمه من برافکند از رخ خود نقاب را غزل ۱۳ - بشکست بسنگ کین پر ما غزل ۱۴ - کمان شد قامتم از بس کشیدم بار محنتها غزل ۱۵ - شهنشهی طلبی باش چاکر فقرا غزل ۱۶ - الا یا نفس قد زموالمطا یا غزل ۱۷ - وجودش بس ز حق دارد مزایا غزل ۱۸ - گر پریشان حالم او داند لسان حال را غزل ۱۹ - الهی بر دلم ابواب تسلیم و رضا بگشا غزل ۲۰ - سینه بشوی از علوم زاده سینا غزل ۲۱ - دور از شاه خراسان در بلا غزل ۲۲ - صبا از ما بگو آن بیوفا را غزل ۲۳ - اختران پرتو مشکوة دل انور ما غزل ۲۴ - تا شدی آینهٔ مهر رخت سینهٔ ما غزل ۲۵ - اصحبوا العشق ایها الا صحاب غزل ۲۶ - فتادهایم ز غم روزگار درگرداب غزل ۲۷ - ای ماه جبین سیم غبغب غزل ۲۸ - پیوسته مرا ز غم تب و تاب غزل ۲۹ - جلوه گر در پرده آمد آفتاب غزل ۳۰ - دل و جانم فدای حضرت دوست غزل ۳۱ - باز بلبل لحن موسیقار داشت غزل ۳۲ - ره و رهبر دلا محبت اوست غزل ۳۳ - جرعهٔ ما را ز لعل می پرستش مشکل است غزل ۳۴ - ای من فدای عاشقی هرچندخونخوارمن است غزل ۳۵ - به چار سوق طریقت بجز متاع محبت غزل ۳۶ - ای به رَهِ جستجوی نعره زنان دوست دوست غزل ۳۷ - گردی از آن رهگذرم آرزوست غزل ۳۸ - خانهٔ دل حریم خلوت اوست غزل ۳۹ - شهر پر آشوب و غارت دل و دین است غزل ۴۰ - دمی نه کار زوی مرگ بر زبانم نیست غزل ۴۱ - شورش عشق تو درهیچ سری نیست که نیست غزل ۴۲ - ای از صفات گشته هویدا همه صفات غزل ۴۳ - خرامد از برم آن قد و قامت غزل ۴۴ - نی رحم ترا باین فکار است غزل ۴۵ - خطت دمیدو هنوزت سری ز ناز گرانست غزل ۴۶ - آن شاه که گاهی نظری سوی گدا داشت غزل ۴۷ - سینه پر ناله و لب خاموش است غزل ۴۸ - ای آفت جان ها خم ابروی کمندت غزل ۴۹ - دل و دین بتی نامسلمان گرفت غزل ۵۰ - ای دل نخوری محنت و اندوه که چندت غزل ۵۱ - گل آمد بلبلان را این پیام است غزل ۵۲ - دل ز محنت شده خون جام می ناب کجاست غزل ۵۳ - باغ و گل و مل همه مهیاست غزل ۵۴ - هندوی خال رخش باج ز عنبر گرفت غزل ۵۵ - باز یار بیوفای ما سر یاریش نیست غزل ۵۶ - گودست کشد از ناز این نرگس طنّازت غزل ۵۷ - شبی دارم دراز و تیره همچون تار گیسویت غزل ۵۸ - مرا از عشق دل لبریز خون است غزل ۵۹ - ای قبلهٔ حاجات ملک طرف کلاهت غزل ۶۰ - چون دست قضا رشته اعمار برشت غزل ۶۱ - زیبی که بشکل هرنگار است غزل ۶۲ - جام جم مظهر اعظم دل درویشان است غزل ۶۳ - ساقی قدحی در ده تقریب و تعلل چیست غزل ۶۴ - ای نقش چکل چوگل محدث غزل ۶۵ - دل را به تمنّا ز تو دیدار و دگر هیچ غزل ۶۶ - جستهام شیرین سخن یاری فصیح غزل ۶۷ - دل و دین می کنی یغما بدین رخ غزل ۶۸ - تا کی ز غمت ناله و فریاد توان کرد غزل ۶۹ - ترادوشینه بر لب جام و غیر اندر مقابل بود غزل ۷۰ - تا بکی یار بکام دگران خواهد بود غزل ۷۱ - مستانه بیرون تاخته تا عقل و دین یغما کند غزل ۷۲ - دل خود تنگ ز غنچه دهنی باید ساخت غزل ۷۳ - تشنهٔ نوش لبت چشمهٔ حیوان چکند غزل ۷۴ - آنشوخ که با ما بسر کینه وری بود غزل ۷۵ - گر راندیم ز بزم و شدی همنشین غیر غزل ۷۶ - به محفلی که تو ای چون منی که راه دهد غزل ۷۷ - زمین خوردازمیش دُردی چوچشمش پرخماری شد غزل ۷۸ - که انداین کاروان یارب چه کس میرفت و میآمد غزل ۷۹ - حسن رخی کان تراست ماه ندارد غزل ۸۰ - به این لطافت و رو تازه ارغوان نشود غزل ۸۱ - دل بشد از دست یاران فکر درمانش کنید غزل ۸۲ - جهان گیرئی کز سیاهی برآید غزل ۸۳ - پارسایان ریائی ز هوا بنشینند غزل ۸۴ - بمن گر یک نظر آن ماه زیبا منظر اندازد غزل ۸۵ - خورد چشم سیهت خون مسلمانی چند غزل ۸۶ - ما ز میخانه عشقیم گدایانی چند غزل ۸۷ - یار با ما بیوفائی میکند غزل ۸۸ - گل رنگ نگار ما ندارد غزل ۸۹ - گر آسمان دو سه روزی بمدعا گردد غزل ۹۰ - در دل از شمع رخش انجمنی ساختهاند غزل ۹۱ - هر آنگو دیده بگشاید براو چشم از جهان بندد غزل ۹۲ - دل نبود آن دلی که نه دله باشد غزل ۹۳ - بر دلم قهر و رضای تو لذیذ غزل ۹۴ - سر که ندارد ز تو سودا بگور غزل ۹۵ - جاء الصبا بعطر ریاحین و الزهر غزل ۹۶ - روردهٔ میناکشی چشم سیه مستش نگر غزل ۹۷ - رخ است این یا قمر یا آتش طور غزل ۹۸ - گل می دمد ز شاخ و وزد باد نوبهار غزل ۹۹ - ریزد عرق ز روی تو یادانه گهر غزل ۱۰۰ - ای شعله رخ آتش بدلم در زدهٔ باز غزل ۱۰۱ - غم از حد برونی دارم امروز غزل ۱۰۲ - در دام خود کی افکند صیاد عشق اهل هوس غزل ۱۰۳ - غم عشقی ز نشاط دو سرا ما را بس غزل ۱۰۴ - بدیدم آنچه در هجر جمالش غزل ۱۰۵ - مدتی شد دل گمگشته نیامد خبرش غزل ۱۰۶ - دوش بگوشم رساند نکتهٔ غیبی سروش غزل ۱۰۷ - مه آیینه داری است از طلعتش غزل ۱۰۸ - کم اسی صیاد فی جوالقفص غزل ۱۰۹ - ز جهان بود وجود تو غرض غزل ۱۱۰ - دمیده بر رخ آن نازنین خط غزل ۱۱۱ - افسردگانیم از باده کوشط غزل ۱۱۲ - هزاران آفرین بر جان حافظ غزل ۱۱۳ - شمع رویش چو برافروخت ببزم ابداع غزل ۱۱۴ - جدا شد از بر من یار گلعذار دریغ غزل ۱۱۵ - ساقی بیا که عمر گران مایه شد تلف غزل ۱۱۶ - ای بکوی عافیت برداشته آهنگ عشق غزل ۱۱۷ - نقش دیوان قضا آیتی از دفتر عشق غزل ۱۱۸ - دل هیکل توحید است دل مظهر ذات حق غزل ۱۱۹ - هان وامگیر رخش طلب یکزمان ز تک غزل ۱۲۰ - به تیغم گرنمائی سینه صد چاک غزل ۱۲۱ - ای که ریزی بدل ریشم از آن حقه نمک غزل ۱۲۲ - زدی مشاطهات شانه به سنبل غزل ۱۲۳ - چه شوری بود یاران بر سر دل غزل ۱۲۴ - فلک دوران زند بر محور دل غزل ۱۲۵ - ای قامت تو سرو لب جویبار دل غزل ۱۲۶ - هست در سینه سل بدیده سبل غزل ۱۲۷ - دهید شیشهٔ صهبای سالخورده بدستم غزل ۱۲۸ - ترا چون مهر با غیر است و اسرار نهانی هم غزل ۱۲۹ - علی صدغ لیلی تهب النسیم غزل ۱۳۰ - شد وقت آنکه باز هوای چمن کنم غزل ۱۳۱ - تحمل از غم تو یا ز روزگار کنم غزل ۱۳۲ - گرم صدبار میرانی مدامت مدح گو باشم غزل ۱۳۳ - فغان که سخت بافسوس می رود ایام غزل ۱۳۴ - چولاله بی گل روی تو داغم غزل ۱۳۵ - اگر فرزانهام بهرچه از زلفت در اغلالم غزل ۱۳۶ - ز اشک و آه اندر بوتهٔ تصعید و تقطیرم غزل ۱۳۷ - صبحگاهان بسوی خانهٔ خمّار شدم غزل ۱۳۸ - زور و زر ننگرد او عجز و سکون آوردیم غزل ۱۳۹ - از روز ازل می خور و رندانه سرشتیم غزل ۱۴۰ - آنکه شیران را کشیدی در شطن غزل ۱۴۱ - بر افتی ای فراق از روزگاران غزل ۱۴۲ - راه خواهی رخت بر دریا فکن غزل ۱۴۳ - شدم صدره بزیر سنگ طفلان در جنون پنهان غزل ۱۴۴ - کلاه دلربائی بر سرش بین غزل ۱۴۵ - ای رخت برگ گل سور و لبان نیز چنان غزل ۱۴۶ - از بهترین سلالهٔ آدم توئی بهین غزل ۱۴۷ - فتنه چسان بپا شود خیز بیا که همچنین غزل ۱۴۸ - فلک گشته سرگشتهٔ کوی او غزل ۱۴۹ - حرف اغیار دغا در حق یاران مشنو غزل ۱۵۰ - از باده مغز تر کن و آن یار نغز جو غزل ۱۵۱ - راه عشق است و بهرگام دوصد جان بگرو غزل ۱۵۲ - ای مهر همچو مه ز رخت کرده کسب ضو غزل ۱۵۳ - قد کاد شمسی تخفی شعاعه غزل ۱۵۴ - چو ماه چارده دارم نگاری چارده سال غزل ۱۵۵ - ای نرگست سحر آفرین لعلت شکرخا آمده غزل ۱۵۶ - گیرم نقاب برفکنی از رخ چو ماه غزل ۱۵۷ - از مژه گرچشم مستت دست در خنجر زده غزل ۱۵۸ - دل مستمند و حیران بهوای آب و دانه غزل ۱۵۹ - خوشا جانی که جانانش تو باشی غزل ۱۶۰ - نه بگویمت که مهری نه بخوانمت که ماهی غزل ۱۶۱ - هذ اغزال هلال السمآء مضناکی غزل ۱۶۲ - صبا برگو بآن شیرین که گاهی غزل ۱۶۳ - دلا دیریست دور از دلستانی غزل ۱۶۴ - پا مانده در گل در سرزمینی غزل ۱۶۵ - خاک در تو ما را به ز آب زندگانی غزل ۱۶۶ - الاقد صاد عقلی بالدلالی غزل ۱۶۷ - آنچه در مدرسه عمریست که اندوختمی غزل ۱۶۸ - بر قامت تو شد راست دنیای کن فکانی غزل ۱۶۹ - تا دل اندر نظر آورده نگار عجبی غزل ۱۷۰ - خوبان همه چو صورت تو دلنشین چو جانی غزل ۱۷۱ - عشق است حیات جاودانی غزل ۱۷۲ - ز اِشتیاق تو مُردم نه پیکی و نه پیامی غزل ۱۷۳ - اَلا مَن مُبَلِغٌ سَلُمی سَلامی غزل ۱۷۴ - از غصّه دلم خون است در گوشهٔ تنهائی غزل ۱۷۵ - اَلا یا نَفسُ غُزتُک اَلاَمانی غزل ۱۷۶ - مپند ار او نهان و تو عیانی غزل ۱۷۷ - نبود چو ماه روی تو تابنده اختری غزل ۱۷۸ - نه از لفظ تو پیغامی نه از کلک تو تحریری غزل ۱۷۹ - اتی الربیع قیل الهموم بالنغماتی غزل ۱۸۰ - شدم پیر از فراق نوجوانی غزل ۱۸۱ - الا یا جنة لم یحن جانی غزل ۱۸۲ - ای که با نور خرد نور خدا میجوئی غزل ۱۸۳ - ای آتش هوای تو در جان عالمی غزل ۱۸۴ - تو چون پیمان عهدت می شکستی