هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از زیباییهای طبیعت و فصل بهار سخن میگوید و با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند سبزهزار، نوروز، و گلها، به توصیف تحول و نو شدن جهان میپردازد. همچنین، اشارهای به عشق و رنجهای پنهان آن دارد و در پایان، مخاطب را به تفکر درباره ارزش جان و زندگی دعوت میکند.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و صنایع ادبی ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل فهم نباشد.
شماره ۱۰ - گل من سبزه زاری کرد پیدا
گل من سبزه زاری کرد پیدا
زمانه نوبهاری کرد پیدا ۱
در این موسم که از تأثیر نوروز
جهان نو روزگاری کرد پیدا ۲
ز کوه ابر سنگ ژاله افتاد
زر گل را، عیاری کرد پیدا ۳
شدم موی و فرو رفتم به رویش
همانم خارخاری کرد پیدا ۴
نهانی خارخاری داشت آن شوخ
به حمدالله که باری کرد پیدا ۵
ببین خسرو، اگر جانت به کار است
که جان را باز کاری کرد پیدا ۶
زمانه نوبهاری کرد پیدا ۱
در این موسم که از تأثیر نوروز
جهان نو روزگاری کرد پیدا ۲
ز کوه ابر سنگ ژاله افتاد
زر گل را، عیاری کرد پیدا ۳
شدم موی و فرو رفتم به رویش
همانم خارخاری کرد پیدا ۴
نهانی خارخاری داشت آن شوخ
به حمدالله که باری کرد پیدا ۵
ببین خسرو، اگر جانت به کار است
که جان را باز کاری کرد پیدا ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۹۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹ - صبا نو کرد باغ و بوستان را
گوهر بعدی:شماره ۱۱ - چو بگشایی لب شکر شکن را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.