شماره ۹ - صبا نو کرد باغ و بوستان را

صبا نو کرد باغ و بوستان را
پیاله داد نرگس ارغوان را ۱

به خط سبز، صحرا نسخه برداشت
سواد روشن دارالجنان را ۲

سحرگاهان چکید از قطره ابر
گلوتر گشت مرغ صبح خوان را ۳

مزاج از قطره ها خشک کرد نرگس
چو بیماری که یابد ناردان را ۴

بنفشه کوژ پیش سر گویی
تواضع می کند پیر و جوان را ۵

مگر بوسی نمی خواهد ز سوسن
که غنچه تنگ می گیرد دهان را ۶

الا ای بلبل آخر بانگ بر زن
که سوسن گرد می نارد زبان را ۷

نگارا بلبل اینک می کند بانگ
روان کن در چمن سرو روان را ۸

مرا گفتی مبین در من به گل بین
به گل نسبت مکن روی چنان را ۹

جوانی می رود از دست بر باد
برو لنگر بنه رطل گران را ۱۰

گل اندک عمر و چندان باد در سر
چگونه خنده ناید گلستان را ۱۱

به باغ مجلس خود، همچو بلبل
نگه کن خسرو شیرین زبان را ۱۲