شماره ۲۷ - خبرت هست که از خویش خبر نیست مرا

خبرت هست که از خویش خبر نیست مرا
گذری کن که ز غم راهگذر نیست مرا ۱

گر سرم در سر سودات رود نیست عجب
سر سودای تو دارم غم سر نیست مرا ۲

ز آب دیده که به صد خون دلش پروردم
هیچ حاصل به جز از خون جگر نیست مرا ۳

بی رخت اشک همی بارم و گل می کارم
غیر از این کار کنون کار دگر نیست مرا ۴

محنت زلف تو تا یافت ظفر بر دل من
بر مراد دل خود هیچ ظفر نیست مرا ۵

بر سر زلف تو زانروی ظفر ممکن نیست
که تواناییی چون باد سحر نیست مرا ۶

دل پروانه صفت گر چه پر و بال بسوخت
همچنان ز آتش عشق تو اثر نیست مرا ۷

غم آن شمع که در سوز چنان بی خبرم
که گرم سر ببرند هیچ خبر نیست مرا ۸

تا که آمد رخ زیبات به چشم خسرو
بر گل و لاله کنون میل نظر نیست مرا ۹