شماره ۶۰ - آورده ام شفیع دل زار خویش را

آورده ام شفیع دل زار خویش را
پندی بده دو نرگس خونخوار خویش را ۱

ای دوستی که هست خراش دلم ز تو
مرهم نمی دهی دل افگار خویش را ۲

مردم که نازکی و گرانبار می شوی
جانم که بر تو می فگند بار خویش را ۳

از رشک چشم خویش نبینم رخ تو من
تو هم مبین در آینه رخسار خویش را ۴

آزاد بنده ای که به پایت فتاد و مرد
و آزاد کرد جان گرفتار خویش را ۵

بنمای قد خویش که از بهر دیدنت
سر بر کنیم بخت نگونسار خویش را ۶

سرها بسی زدی سر من هم زن از طفیل
از سر رواج ده روش کار خویش را ۷

دشنامی از زبان توام می کند هوس
تعظیم کن به این قدری یار خویش را ۸

چون خسرو از دو دیده خورد خون، سزد، اگر
سازد نمک دو چشم جگر خوار خویش را ۹