شماره ۸۸ - یا رب، که داد آینه آن بت پرست را

یا رب، که داد آینه آن بت پرست را
کو دید حسن خویش و زما برد دست را ۱

خون می خورد، به سینه درون می رود،بلاست
یارب، که راه می دهد آن ترک مست را ۲

دیوانه بتان نکند رو به کعبه، زانک
تعظیم کعبه کفر بود بت پرست را ۳

جانا، نرفتنی ست چو دلها ز زلف تو
چندین گره چه می زنی آن زلف شست را ۴

مخرام ازین نمط که به شهر از خرامشت
بر جا نماند یک قدم اهل نشست را ۵

چندین چه غمزه می زنی از بهر کشتنم
صید تو زنده نیست مکن رنجه شست را ۶

خسرو چو جان نیافت به عشق تو مرد نیست
زین ره به خون دیده چه شویی تو دست را ۷