شماره ۸۹ - وقتی اندر سر کویی گذری بود مرا

وقتی اندر سر کویی گذری بود مرا
وندران کوی نهانی نظری بود مرا ۱

جان به جایست، ولی زنده نیم من، زیرا
مایه عمر به جز جان دگری بود مرا ۲

مست گشتم که شبش دیدم و در خواب هنوز
به گه صبح ز مستی اثری بود مرا ۳

همه کس را خور و خواب و من بیچاره خراب
ای خوشا وقت که خوابی و خوری بود مرا ۴

به ازین بودم ازین پیش، اگر هیچ نبود
باری از جنس صبوری قدری بود مرا ۵

باری از دیده مریزید گلابی که به عمر
لذت از عشق همین درد سری بود مرا ۶

هیچ یاد آمدت، ای فتنه که وقتی زین پیش
عاشق سوخته در به دری بود مرا ۷

خواستم دی که نمازی بکنم پیش خیال
لیک آلوده به دامان جگری بود مرا ۸

هیچ کس نبود کاندک غمی او را نبود
لیکن از دولت تو بیشتری بود مرا ۹

نروم پیش که یاد آیی و دیوانه شوی
آنکه گه گه به گلستان گذری بود مرا ۱۰

پاسبان روز هم از قصه خسرو بشنود
کامشب از گریه چه ناخوش سحری بود مرا ۱۱