شماره ۹۰ - دیوانه کرد زلف تو در یک نظر مرا

دیوانه کرد زلف تو در یک نظر مرا
فریاد ازان دو سلسله مشک تر مرا ۱

سنگین دل تو سخت تر از سنگ مرمر است
کوه غم است بر دل ازان سنگ، مر مرا ۲

دی غمزه تو کرد اشارت به سوی لب
تا بوسه ای دهد ز شکر خوبتر مرا ۳

رویت گل و لبت شکر و این عجب که نیست
جز درد سر به حاصل ازان گل شکر مرا ۴

گفتم لب ترا که مرا عشوه ای بده
از خود نداد عشوه کسی را مگر مرا ۵

چون من ترا درون دل خویش داشتم
آخر چه دشنه داشته ای در جگر مرا ۶

با خسروت شمار وصال است هر شبی
یک شب هم از طفیلی خسرو شمر مرا ۷