شماره ۹۱ - که ره نمود ندانم قبای تنگ ترا

که ره نمود ندانم قبای تنگ ترا
که در کشید به بر سرو لاله رنگ ترا ۱

چنین که چشم ترا خواب بسته می دارد
که باز دارد ازین خواب چشم شنگ ترا ۲

نمی گذارد دنبال چشم تو سرمه
قوی به گوشه نهاده ست نام و ننگ ترا ۳

خدنگ غمزه ازان دیده می کند روشن
کنون که دیده سپر ساختم خدنگ ترا ۴

چه گویمت که دل تنگ تو کرا ماند
اگر تو خورده نگیری دهان تنگ ترا ۵

کرشمه های تو از بس که هست نازآمیز
نه آشتی تو داند کسی، نه جنگ ترا ۶

دل قویست مرا در غم و عجب سنگی
که طاقت آرد زخم دل چو سنگ ترا ۷

ز من به پاسخ شیرین و تلخ جان می بر
که در من است اثر شکر و شرنگ ترا ۸

به بوسه عذر چه گویی، تنم مگر چوبی ست
که راهوار کند چوب پای لنگ ترا ۹

دو چشم خسرو ازین پس خیال آن خط سبز
کزین دو آینه نتوان زدود زنگ ترا ۱۰